hinna gans
mannes häas
henge hunnat
hemba räas
hunnat hemba
henge räas
hinna gans
mannes häas
beaste räas




Foom Weand - Vom Wind
Trabbelgedischde fea Kean - Trappelgedichte für Kinder



he rappelt und schibbelt

    er rappelt und kullert
un roiselt im ean *)
    und rüsselt im Flur
un zirrat un rumbelt
    und zittert und rumpelt
un schmaißt de dean
    und schlägt die Tür´n

bleest wäsch of
    bläst die Wäsche auf
un scherrelt de beeme
    und schüttelt die Bäume
un ka of eam schdiss
    und kann auf einen Stoß
de däscha oabheewe
    die Dächer abheben

ma ka ean nit fange
    man kann ihn nicht fangen
nit seh un nit pake
    nicht sehen und nich packen
nit broore nit schmaike
    nicht braten nicht schmecken
nit rische nit laike
    nicht riechen nicht lecken



he brengt ois de raa    
    er bringt uns den Regen

un langt ois de sunn
   
    und holt uns die sonne

un nooschds kaast ean
   
    und nachts kannst du ihn

ims aikbaand paife gehunn
   
    ums Eck pfeifen hören

 
es eas nit de doiwel
   
    es ist nicht der Teufel

nit krachmellasch lina **)  
    nicht Krachmüllers Lina

es eas ke geschbenst
   
    es ist kein Gespenst

un kean schwoatse hund
   
    und kein schwarzer Hund

 
es eas - ai joa - asch will´s
  
    es ist - ei ja - ich will es

da faroore mai keand
  
    dir verraten mein Kind

näad aanaschdes alls wäi   
    nichts anderes
(als) wie
de goschdische weand
   
    der garstige Wind


Noogugge - Nachschauen

Günter Debus, Geschichten aus unserem Dorf, Aachen/Angelburg 1996

*) roiseln ( rüsseln ) - gemeint ist das Aufbrechen und Durchwühlen der Erde durch Schweine, steht synonym für Unordnung. Nicht zu verwechseln mit resseln ( rütteln ). Gemeint ist hier das Rütteln der Obstbäume zur Erntezeit. Ean, Ern - alter fränkischer Name für Hausflur.

**) Krachmüllers Lina - böse, zänkische Frau. Aus aktuellem Anlass sei hier betont, dass es sich hierbei um eine literarische Kunstfigur handelt und nicht um eine real existierende Person aus dem dörflichen Umfeld des Autors.


Weandgetrappel

weandgetrappel keandgebabbel
   
Windgetrappel Kindgebabbel
laise kimmt de morje rof
   
leise kommt der Morgen herauf
kanngerappel kräatgeschrabbel
   
Kannengerappel Kraurgeschrabbel
bleachan klingt´s zöum meddoag nof
   
blechern klinkt´s zum Mittag hinauf

lischdgewimmel sunngebimmel
   
Lichtgewimmel Sonnengebimmel
wispand schdaie schwalwe of
   
wispernd steigen Schwalben auf
meddoagshimmel schdaabgekrimmel
   
Mittagshimmel Staubgekrümel
resselnd werft sisch weand enof
   
rüttelnd wirft sich Wind hinauf

raagetreppel wolgehebbel
   
Regengetröpfel Wolkenhügel
dinnan uufahofft
   
Donnern unverhofft
schdurmgetrappel angstgebabbel
   
Sturmgetrappel Angstgebabbel
flestat laise dursch de loft
   
flüstert leise durch die Luft

Aus: Gemorje Hinnerlaand, (LP) Quadriga Ton, Frankfurt 1984





Foom Huingelsche un foom Giggelsche

Aus dem Ebsdorfer Grund nacherzählt im Hinterländer Platt *)



   
Es woa emool e Huingelsche un e Giggelsche, däi ginge de laange Haicke nof schbadsian. Wäi se e Steggelsche gegange woan, do fing doas Huingelsche o ze kradse. Do säät´s werra´s Giggelsche:
    "Ai, Giggelsche, guggemool waos asch gefunne hu!"
Do säät´s Giggelsche:
    "Ai, woas da?"
    "Ai, e Meassersche!"
Do säät´s Giggelsche:
    "Wärf´s weg, es notsd näad."
Doas Huingelsche stoppt´ s äawwa inna sai Fletschelsche.
Do ginge se waira, un da fing doas Huingelsche werra o ze kradse, un do säät´s werra:
    "Ai, Giggelsche, guggemool woas asch häi gefunne hu!"
    "Ai, woas da?"
    "Ai, e Gowelsche!"
Do säät´s Giggelsche werra:
    "Wärf´s weg, es notsd näad!"
Doas Huingelsche stoppt´s äawwa inna sai Fletschelsche.
Do kradst's werra, un do säät´s:
    "Ai, Giggelsche, häi hu asch schu werra woas gefunne!"
    "Ai, woas da?"
    "Ai, e Läffelsche!"
Do säät´s Giggelsche werra:
    "Wärf´s weg, es notsd näad!"
Doas Huingelsche stoppt´s äawwa inna sai Fletschelsche.
Un do kradst doas Huingelsche werra, un do säät´s werra:
    "Ai, Giggelsche, häi lait schu werra woas!"
    "Ai, woas da?"
    "Ai, ean Kochgroppe!"
Do säät´s Giggelsche werra:
    "Wärf´s weg, es notsd näad!"
Do kradst doas Huingelsche werra, un do faan´s e Oksje. Un do säät doas Giggelsche:
    "Ach, härre ma doch eds oi Meassersche un Gäwelsche un Läffelsche un oin Kochgroppe noch, da kinnte ma doas Oksje geschloachte un gebroore!"
    Un do langte doas Huingelsche alles inna saim Fletschelsche räas, un do hu se doas Oksje gegeasse.
   
Un wann se nit geschdoarwe sai, da leewe se häare noch.

*)
Volksmärchen aus dem Marburger Land. Übersetzung nach dem Text aus "Hessen - Märchenland der Brüder Grimm", hrsg. von Ch. Oberfeld und A.C. Bimmer, Kassel 1984.

 
Top